را كه پس از وى بر اهلبيت خواهد رفت ، حادثه به حادثه بازگو كرده و يادآورى مىكند كه آنان در هرحالتى نماينده حق‌اند و دشمن آنان گناهكار و ستم پيشه است . بارى به زبير گفت : « اما تو اى زبير با على به جنگ خواهى پرداخت در حالى كه به وى ستم كرده‌اى . » « 1 » همينطور عايشه را از خروج نهى كرد و شتر قرمز و سگ‌هاى حوأب « 2 » را به يادش آورد و به ناكثين و مارقين و قاسطين كه با على جنگيدند ، اشاره فرمود « 3 » و به على ( ع ) فرمود : « جنگ تو جنگ من و صلح

--> 5 / 75 ، روح المعانى : 13 / 97 ، فرائد السمطين : 1 / 148 ، منتخب كنز العمال در حاشيه مسند احمد : 5 / 34 ، فتح القدير : 3 / 70 چ عالم الكتب بيروت ، مسند احمد : 1 / 126 ، لسان الميزان ابن حجر : 2 / 199 . ( 1 ) - الفتوح ابن اعثم كوفى : 1 / 475 ، طبرى : 3 / 511 ، الامامه و السياسه ابن قتيبه : 1 / 93 ، البدايه و النهاية : 7 / 277 ، مروج الذهب : 2 / 362 ، الاستيعاب : 203 ، تاريخ طبرى : 5 / 199 ، و : 3 / 504 چ ديگر ، الأغانى : 16 / 126 ، شرح النهج : 1 / 78 ، تهذيب ابن عساكر : 5 / 364 ، اسد الغابه : 2 / 199 ، الكامل ابن اثير : 3 / 94 ، العقد الفريد : 4 / 322 ، المستدرك : 3 / 366 ، كنز العمال : 6 / 82 ح 1283 و 1290 و 1318 - 1320 ، سير اعلام النبلاء : 1 / 38 ، تاريخ يعقوبى : 2 / 158 ، الإصابة : 1 / 527 ، مسند احمد : 165 . ( 2 ) - منابع قبلا ذكر شده است . ( 3 ) - ابن عساكر در تاريخ خود : 3 / 200 چ بيروت در ترجمه امام على ( ع ) مىآورد : از زيد بن على . . . از على كه فرمود : رسول خدا به من امر فرمود با ناكثان و مارقان و قاسطان بجنگم . مانند آن از على بن ربيعه گفت : على را شنيدم كه مىگفت : رسول خدا از من عهد گرفت كه با ناكثان و مارقان و قاسطان بجنگم . مانند آن از أنس بن عمرو . . . از على فرمود : به جنگ با سه گروه مامور شدم : مارقان و قاسطان و ناكثان ، مانند آن از ابراهيم بن علقمه و ايضا مانند آن از خليد قصرى گفت :